Toen ik op het forum van www.wolfdog.org (waar ik een vaste bezoeker ben) las dat de N.V.T.W. ook dit jaar weer een UV examen wilde gaan organiseren dacht ik meteen dat het een hele leuke uitdaging was voor mij en Shadow om hieraan mee te doen. Dus toen men vroeg of er mensen waren die mee wilde doen heb ik hierover niet lang hoeven nadenken en heb mijzelf en Shadje (dit is zijn koosnaampje) meteen opgegeven. Gelukkig hadden meer mensen dit gedaan en daarom werd besloten dat het UV examen door ging en zou worden afgenomen op 5 mei. Genoeg tijd om mijzelf en Shadje voor te bereidden want het was immers pas half januari destijds.

Op de website van onze vereniging heb ik toen een trainingsschema gedownload zodat ik met mijn hond vol aan de bak kon. Ik had de keuze uit een trainings-schema van 14 weken en een schema van 5 weken. Mijn keuze is toen gevallen op het schema van 5 weken. Dit omdat we 2,5 maand trainingstijd hadden en er beslist nog wel eens een trainingsdagje zou uitvallen i.v.m. de drukke baan die ik heb en het slechte weer in januari/ februari.

In de eerste week moesten we 4 x 5 km oefenen wat inhoud dat je deze afstand 1x in de 2 dagen moet afleggen. De eerste 2 x 5 km gingen wat moeizaam op het einde van de rit maar de 3e keer dat ik met hem weg was ging Shadow er helemaal voor. Netjes langs de fiets draven en niet achterop raken, zo hoort het! Grappig is om te zien hoe je hond reageert als je hem flink aanmoedigt. Op dat moment zie je dat hij net dat beetje extra geeft, een geweldig gevoel is dat. Toen we voor de 4e 5 km gingen had Shadow echter een terugval, maar waarschijnlijk was dat te wijten aan het feit dat hij een beetje last had van de ontwormingskuur die hij die dag had gehad.

De 2e week (4 x 7 km) van de training zag ik weer het zelfde beeld als de week daarvoor. Even wennen aan de afstand in de eerste 2 ritjes en met rit 3 en 4 weer volle bak. Op dat moment merk je dat de conditie van je hond mooi meegroeit met het schema wat natuurlijk heel positief is. Steeds als we een afstand hadden

gelopen heb ik tevens goed de zooltjes van Shadje zijn poten nagekeken op beschadiging maar hiervan was telkens geen sprake gelukkig.

Week 3 van de training gingen we nog verder namelijk 4 x 10 km met een rustpauze na 5 km van 15 minuten. Omdat deze afstand wat moeilijker was in te schatten heb ik deze trainingsweek voornamelijk langs de provinciale weg gefietst wat voor Shadje ook een hele uitdaging was en niet alleen qua afstand maar ook door het grote verkeer wat er op een dergelijke weg voorbij dendert. We hadden onze Shad natuurlijk al gewend aan verkeer, maar als er een grote vrachtwagen met oplegger voorbij komt razen maakte dat toch een behoorlijke indruk op Shadow. Ik was best blij dat ik gebruik maakte van een springer tijdens de training want anders waren we waarschijnlijk regelmatig in de greppel beland met zijn tweeën. In deze week heb ik tevens een grappig filmpje geschoten tijdens de training welke terug te vinden is op www. youtube.com als je op het trefwoord N.T.V.W. zoekt.

In week 4 waarin we 3 x 15km hebben gefietst maakte Shadow graag gebruik van het beekje dat we na 8 km tegenkwamen. Het was inmiddels 3 weken voor het examen en in deze periode was het dan ook een hele inspanning voor Shadow vanwege de hitte. We vertrokken daarom ook wat later in de avond als het een beetje was afgekoeld en na 8 km kon Shadow dan even lekker plonzen in de beek in bos van Arcen. Dit was een prima afkoeling voor de hond waardoor hij na de pauze weer lekker aan de bak kon.

En toen was het grote moment aangekomen, de eerste keer de gehele UV afstand lopen in week 5. Dezelfde route als in week 4 alleen nu nog 5 km extra. Hij doorstond deze test prima en ik was natuurlijk erg trots op mijn maatje. Daarna hebben we 4 dagen 5 km per dag gelopen.

Een week voor het examen sloeg echter het noodlot toe waardoor we niet konden deelnemen aan het UV examen zelf. Shadow zag een stuk tapijt aan voor een lekker hapje maar hij had zich vergist. Hoe goed het tapijt ook smaakte, zijn maag/darmstelsel kon de grote hoeveelheid rubber en stof niet verteren. Dit hield in dat hij doodziek werd hevig moest braken. Zo erg zelfs dat hij uiteindelijk geopereerd moest worden omdat de dierenarts er niet zeker van was dat er geen stuk tapijt de boel blokkeerde. Gelukkig bleek dit niet het geval te zijn en zou hij er met medicijnen uiteindelijk toch weer bovenop komen. Alleen het UV examen af leggen dat ging niet met een buikwond van de operatie en een verzwakte hond. Inmiddels is hij weer helemaal de oude Shadje en zijn we weer volop in training voor het UV examen 2008.

Ik hoop dat we jullie volgend jaar tegenkomen tijdens het examen zodat we gezellig samen een stukje kunnen fietsen!

Barry Rokven & Shadje